اخبار > صنعت پتروشیمی علیه صنعت پایین دستی پتروشیمی!


  چاپ        ارسال به دوست

صنایع پتروشیمی و پلاستیک

صنعت پتروشیمی علیه صنعت پایین دستی پتروشیمی!

محصولات پلاستیکی

به گزارش پترون، اصل اولیه در اقتصاد یک کشور این است که رابطه بین بخش‌های مختلف اقتصادی به نحوی تنظیم شود که این بخش‌ها  مکمل هم باشند و به نوعی با تکمیل بخش‌های پایین دستی یک صنعت پایه ای و اساسی، بیشترین میزان ارزش افزوده و همچنین اشتغال پایدار در کشور ایجاد شود. اما در ایران به دلیل نبود حکمیت و حکمرانی مناسب بین بخش‌ها ی مختلف وضعیت برعکس شده، خام فروشی تشویق  شود و توسعه صنایع با ارزش افزوده بیشتر معمولاً نادیده گرفته  شود و بدتر از آن، گاهی توسعه این صنایع با تنبیهات و مجازات‌های ناخواسته‌ای نیز روبرو می‌شود!


شاید بارزترین نمونه این عدم توازن را در صنعت پتروشیمی و پلاستیک ایران شاهد باشیم. قاعدتاً پتروشیمی و پلاستیک، بخش‌ها ی بالادستی و پایین دستی یک صنعت واحد به نام صنعت تولید مواد شیمیایی هستند که قرار است در این صنعت زنجیره ارزش تا جایی که ممکن است در درون مرزها تکمیل شود و با تولید محصولات با ارزش افزوده بیشتر، اشتغال بیشتری ایجاد شده و کمک بیشتری به رشد اقتصاد کشور صورت گیرد.


اما وضعیت در ایران برعکس است: واحدهای پتروشیمی خوراک گازی خود را با قیمتهای نسبتاً پایینی از وزارت نفت دریافت  کنند و محصولات خود را عمدتاً به سایر کشورها صادر  کنند. عمده این محصولات صادراتی در سایر کشورها در مقام مواد اولیه مورد استفاده قرار گرفته و به محصولات با ارزش افزوده بالاتر تبدیل شوند. این محصولات باعث رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال در صنایع پلاستیک کشورهایی نظیر چین، کره جنوبی، هند و ترکیه  شوند؛ اما اگر قرار باشد به تولیدکنندگان پلاستیک در ایران تحویل داده شوند نه تنها تخفیفی در کار نیست، بلکه تولیدکنندگان ایرانی مجبورند این مواد اولیه را با قیمت بالاتری، آن هم به صورت نقدی، خریداری کنند.


رحیم مقی اصل، رئیس اتحادیه پلاستیک تهران در این باره گوید: صنایع پتروشیمی، مواد اولیه را با قیمتی به مراتب ارزانتر در اختیار متقاضیان خارجی قرار دهند و این اختلاف قیمت گاهی اوقات به سه تا چهار هزار ریال در هر کیلوگرم نیز رسد، علاوه بر آن در تناژ بالا نیز به ازای هر کیلوگرم خرید از سوی خارجی‌ها  به میزان هزار ریال در هر کیلو تخفیف به آنها اعطا شود.


وی یکی دیگر از موارد تبعیض قائل شدن برای مشتریان خارجی پتروشی‌ها را این گونه توضیح دهد: فروش اعتباری مواد اولیه به خارجی‌ها، مشکل دیگر فعالان این عرصه است؛ (این فروش اعتباری به خارجی‌ها) در حالی (صورت  گیرد) که پتروشی‌ها مواد اولیه را نقدی به تولیدکنندگان داخلی  فروشند و با تاخیری چند روزه به دستمان  رسانند، (لذا) توان رقابت پذیری داخلی‌ها  کاهش یافته است. همه این موارد در حالی صورت گیرد که پتروشیمی ابتدا به ساکن، خوراک گازی را با قیمت‌ها ی پایین از وزارت نفت خریداری کرده‌اند و در قیمت خوراک، به آن‌ها  تخفیف‌ها ی بسیار خوبی داده شده است.


در واقع نهادی در ایران وجود ندارد که بین بخش بالادستی و پایین دستی این صنعت هماهنگی ایجاد کند تا شرایط برای توسعه متوازن ایجاد شود. قانونگذار اگر مواد اولیه را به قیمت ارزان در اختیار پتروشیمی‌های تولیدکننده مواد پلیمری قرار دهد، باید بر صادرات این مواد تعرفه قرار دهد تا پتروشیمی‌ها مجبور شوند تولیداتشان را به قیمت ارزان‌تری به شرکت‌های داخلی فعال در بخش پایین دستی پتروشیمی بفروشند.


عدم تنظیم رابطه بین بخش‌های پایین دست و بالادست پتروشیمی باعث شود تا این صنعت چندان کمکی به ایجاد اشتغال در کشور کشور نکند و پتروشیمی‌ها عملاً به مانعی در برابر توسعه صنعت پلاستیک کشور تبدیل شوند. این رویه در حالی در سالیان متمادی دنبال  شده که صنعت پلاستیک در بسیاری از کشورها به موتور محرکه رونق اقتصادی و ایجاد شغل تبدیل شده است.


در آمریکا در سال ۲۰۱۵، ۹۵۴ هزار نفر به طور مستقیم در صنعت پلاستیک مشغول به کار بوده اند. اگر بخواهیم شغل‌های ایجاد شده در بخش توزیع مواد پلاستیکی را محاسبه کنیم، صنعت پلاستیک برای آمریکایی‌ها یی، یک میلیون و ۷۵۰هزار شغل ایجاد کرده است. در سال ۲۰۱۵، میزان فروش تولیدات صنعت پلاستیک در آمریکا ۴۱۸.۴ میلیارد دلار بوده و این صنعت سه مهم در تولید ناخالص داخلی آمریکا داشته است. بنا به نظر کارشناسان، تقاضا برای پلاستیک در سال‌های آتی حداقل ۱.۵ تا ۲ برابر رشد اقتصاد جهان، رشد خواهد داشت. این در حالی است که در سال‌ها ی آتی، رشد استفاده از خودروهای برقی باعث خواهد شد تا مصرف بنزین و گازوئیل رشد چندانی نداشته باشد که این امر به نوبه خود به کسادی بازار نفت دامن  زند. اما این خودروها، تقاضا برای پلاستیک را افزایش دهند.


تا زمانی که رابطه بین صنعت پلاستیک و صنعت پتروشیمی اصلاح و تنظیم نشود، صنعت پلاستیک نمی‌تواند  جایگاهی نظیر آنچه را که در اقتصاد آمریکا دارد، در اقتصاد ایران ایفاء کند. پتروشیمی در ایران یارانه خوراک گازی دریافت کند، از معافیت گمرکی و معافیت مالیاتی برخوردار است و بعضا طعم مشوق‌ها ی صادراتی را هم  چشد، اما در نقطه مقابل، تولیدکنندگان صنعت پلاستیک از هیچ کدام از این مزیت‌ها  برخوردار نیستند و در بعضی موارد، شرایط موجود در صنعت پتروشیمی، یوغی بر گردن آنها است که مانع توسعه شان شود.


١٤:٢٤ - 1396/07/15    /    شماره : ١٧٣٨١    /    تعداد نمایش : ١١


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج